ဓါတ္ေလွကားလံုၿခံဳေရးဟာ
တိုက္ခန္းထဲဝင္လာတဲ့ဖုတ္ေကာင္ကို
ငံု႔ၾကည့္တယ္။
ၿပီးေတာ့သူၿမင္တာကို
ၿမင့္သန္းဝတၳဳထဲကေလသံနဲ႔
ၿပန္ေၿပာၿပတယ္။
ေဂ်မီက
ယာဥ္တိုက္မႈၿဖစ္ပြားႏႈန္းေတြကိုရြတ္ေနတယ္။
သူ႔ရဲ႕ကုတင္ေအာက္ကတယ္ရီယာေခြးဟာ
မႏၱေလးေၿမေစ်းကြက္ကို
သူ႔စိတ္ၾကိဳက္ကစားတယ္။
ၾကယ္ငါးပြင့္ေဟာ္တယ္ေတြဟာဂဂၤါၿမစ္လို
လူေသေတြကိုေမ်ွာတဲ့ေနရာၿဖစ္ၿပီး
ဇင္ေယာ္ေတြက
“ၿမန္မာ၊ ၿမန္မာ” လို႔
အသံေသးေသးကေလးေတြနဲ႕ေအာ္ၾကတယ္။
ၿမစ္ေတြမွာမ်က္လံုးကိုယ္စီရိွတာမို႔
လူေတြအားလံုးပ်ာ္ၾကတယ္။
မီးၿပတိုက္ထိပ္ကဆလိုက္မီးဟာ
ဇီးကြက္ရဲ႕မာက်ဴရီမီးလံုးၿဖစ္တယ္။
မၿမင္နိုင္တာကို
ေဖာက္ထြင္းၿမင္ရတဲ့ဟာမ်ိဳးပဲ။
သူ႕ကိုပိုးေကာင္မ်ိဳးစံုက
ဝိုင္းအံုစားေသာက္တယ္။
ပ်ားရည္သုတ္ထားတဲ့ခ်ာတိတ္မဟာ
သူရဲ႕႔ေပါင္ကိုမထိတထိဟလိုက္တယ္။
အလွည့္ကိုေစာင့္မေနေတာ့ဘဲ
အဲဒီသက္တံထဲမွာငါ့ကိုယ္ငါအတင္းဝင္နွစ္လိုက္တယ္။
ၾကက္ဖဘယ္ေရာက္ေနလဲလို႕ေဂ်မီကေမးတယ္။
“ေအာ္၊ မင္းလည္းပါသကိုး”လို႔
ဆီဇာကဘ႐ူးတပ္စ္ကိုေၿပာတယ္။
အရိွန္နဲ႔ေမ်ာလာတဲ့ဒိုက္ပံုကို
ေမယု(၆)လမ္းနားကေပါင္းကူးတံတားလည္း
မဟန္႔တားႏိုင္ဘူး။
ေမာင္ေဒး
၁၅
ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂ဝ၁၃
